راهکارهای عملی برای پایان دادن به خشونت علیه کودکان

مصاحبه با مظفر الوندی دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک وزارت دادگستری
دی ۲, ۱۳۹۶
زنی پس از پرتاپ دو فرزندش از طبقه پنجم خودکشی کرد
دی ۴, ۱۳۹۶

پایان خشونت علیه کودکان:
۶ راهکار برای
#پایان_خشونت

توجه:مطالب چاپ شده در این نشریه نظری در مورد وضعیت قانونی کشور ها، قلمرو و مسئولین آن نمی دهد و پرچم های استفاده شده صرفا برای اطلاعات عمومی هستند. صحت مطالب چاپ شده به تایید یونیسف رسیده است.

فهرست مطالب:
۱ .معرفی راهکارهایی برای اشخاصی که قدرت عملیاتی دارند
۲ . ۶ راهکار برای جلوگیری از خشونت علیه کودکان و مقابله با آن
۳٫ مطالعات موردی
رویکرد های غیر مستقیم برای جلوگیری از خشونت علیه کودکان
۴ .توصیه ها و پیشنهادات

#پایان_خشونت: نامرئی ها را مرئی کنید
یونیسف در سال ۲۰۱۳ #پایان_خشونت را راه اندازی کرد. این ابتکار بر پایه‌ی رشد آگاهی عمومی شکل گرفته است که می گوید خشونت علیه کودکان قابل تحمل نیست و تنها باید از طریق تلاش و مشارکت مردم عادی، سیاست گذاران، دولت ها و ذینفعان بین المللی برطرف شود.
اهداف #پایان_خشونت:
آگاهی مردم نسبت به وجود خشونت علیه کودکان را افزایش می دهد و می گوید که خشونت علیه کودکان همه جا وجود دارد. بدلیل عرف های اجتماعی – فرهنگی، این مسئله در موقعیت هایی که از دید پنهان است اتفاق می افتد همچنین در معرض عموم هم ممکن است روی بدهد.
سعی کنید مشارکت عمومی و بسیج ایجاد کرده و جنبش های جهانی، ملی و منطقه ای برای جلوگیری از خشونت علیه کودکان به راه بیاندازید و حرکت هایی که تا کنون شکل نگرفته اند را مدیریت نمایید.
این جنبش، هنجار های عمومی و نگرش هایی را که ضد خشونت هستند را تقویت کرده و ایده های نو و خلاقانه برای منع خشونت را تحریک می کند.
تاثیر بر روی اطلاعات و تحرکات:
#پایان_خشونت اعتبار جهانی کسب کرده و در سراسر رسانه های دیجیتال، مطبوعات و شبکه های اجتماعی ۱۹۰ کشور دنیا گسترش یافته است. هشتگ #پایان_خشونت تا کنون ۲۰ میلیون مرتبه در فیسبوک به کار رفته است.

تا کنون ۷۰ کشور دنیا از همه‌ی مناطق به طور رسمی به #پایان_خشونت پیوسته اند و برای ارائه‌ی راهکار هایی برای شناسایی و آگاهی سازی خشونت علیه کودکان در همه‌ی ابعاد آن مثل خشونت جنسی، جسمی و عاطفی در خانه و مدرسه تلاش می کنند و مجامع بزرگی را نیز ایجاد کرده اند.
برنامه ها بری جلوگیری از خشونت علیه کودکان تقویت شده است. این اقدامات شامل آگاهی رسانی و حمایت از کودکانی که تجربه‌ی کودک آزاری را داشته اند از طریق مراکز مشاوره، خطوط مشاوره تلفنی مخصوص کودکان و خدمات حمایتی از خانواده ها بوده است. درگاه الکترونیکی به نشانی www.unicef.org/endviolence تا کنون میلیون ها بازدید داشته است.
در کمپین #پایان_خشونت با هشتگ #ENDVIOLENCE و پرتال www.unicef.org/endviolence مشارکت نمایید.

هدف:
این گزارش یک هدف ساده و کوتاه دارد؛ ایجاد ارتباط میان تصمیم گیرندگان و نقش آفرینان در تعیین راهکار ها در زمینه‌ی جلوگیری از خشونت در زندگی کودکان و پاسخ به آن
تعریف یونیسف از خشونت، بر آمده از ماده ۱۹ کنوانسیون حقوق کودک است؛ آنجا که گسترده‌ی خشونت را معرفی می کند:” تمامی انواع خشونت جسمی و ذهنی، سوء استفاده، بی توجهی، غفلت از درمان، بدرفتاری یا بهره برداری شامل آزار جنسی، زمانی که تحت مراقبت والد یا والدین، مراقب یا مراقبان قانونی و یا هر شخص دیگری که مراقبت از کودک را به عهده دارد.”
دامنه‌ی این گزارش شامل مداخلاتی است که خشونت جسمی، عاطفی و جنسی را در سطح میان فردی در منزل، مدرسه، محل کار و محیط های مجازی مثل اینترنت و تلفن همراه و فضاهای آنلاین ایجاد شده توسط تکنولوژی را نشان می دهد. این گزارش در مورد خشونت های ناشی از بلایای طبیعی یا نزاع های مسلحانه نسیت و این موارد در قسمت اقدامات بشر دوستانه شرح داده می شود. پس مطالب این گزارش در شرایط انسانی(و نه بحرانی) کاربرد دارد.

۱ معرفی
راهکارهایی برای اشخاصی که قدرت عملیاتی دارند
همه‌ی ما روزی کودک بودیم. این چیزی است که میان همه‌ی ما مشترک است. خیلی از ما کودک داریم و به نوعی در زندگی کودکان درگیر هستیم. ما میخواهیم کودکان رشد کنند، شاد، قوی، سلامت و پویا باشند. ما می خواهیم آنها رشد کنند کودکان در حالِ حاضر و آینده هستند. آنها نسل بعدی والدین، پدربزرگ و مادربزرگ ها، مراقبین، معلمان، پزشکان، افسران پلیس، قضات، رهبران جامعه، رهبران مذهبی،سیاستمداران و تصمیم گیران جامعه می باشند. ما نشان می دهیم که خشونت بر کودکان چگونه تاثیر مستقیم خود را بر آینده‌ی کودک، خانواده ها و جوامع می گذارد؛ ما باید از حریم دوران کودکی دفاع کنیم و به آن احترام بگذاریم چه برای زمان حاضر چه برای آینده.

گستره و فراگیری جهانی
خشونت می تواند در زندگی کودکان به شکل مستقیم و غیر مستقیم اتفاق بیفتد که هر کدام اثر مخرب خود را بر جای می گذارند، روز به روز کودکان در معرض خشونت خانگی قرار می گیرند، خشونتی که علیه سایر اعضای خانواده در خانه شکل گرفته است. هر سال تقریبا ۶ مورد از ۱۰ کودک بین سن ۲ تا ۱۴ ساله و یا تقریبا یک میلیارد کودک در سراسر جهان به طور مرتب با آزار جسمانی توسط مراقبان خود مورد تنبیه قرار می گیرند. هیچ کودکی ایمن و مصون نیست. تمام کسانی که در معرض خطرند از تمامی مرز های سنی، جنسیتی، مذهبی، منشاء قومی، معلولیت، موضعیت اقتصادی-اجتماعی، گرایش ها و هویت جنسی می باشند.

یک نگاه جنسیتی
رویکرد های حساسیت جنسیتی برای دور کردن کودکان از خطرات خشونت و برای مشخص کردن مراقبت های مخصوص مورد نیاز است. تبعیض جنسیتی نه تنها سبب بسیاری از انواع خشونت علیه دختران است، بلکه موجب نادیده گرفتن و پذیرش خشونت علیه دختران به عنوان یک عرف اجتماعی می شود. مجرمان نادیده گرفته شده و دختران از صحبت کردن و درخواست حمایت نا امید می شوند. در حالی که این مشکلات در زندگی دختران بیان شده است، بسیاری از موارد خشونت علیه پسران نیز کمتر مورد توجه هستند، که اغلب به دلیل مسائل مربوط به شرم و شرمساری است.
تاثیرات
تاثیر این خشونت علیه کودکان می تواند در تمام طول عمر باشد و حتی از نسلی به نسل دیگر منتقل شود. هنگامی که جوانان خشونت را تجربه می کنند، احتمال حضور آنها در موارد مشابه در آینده و بروز اعمال خشونت آمیز به عنوان بزرگسالان افزایش می یابد. قربانی می تواند خودش مجرم شود با این حال خشونت اجتناب تاپذیر است و ما باید این چرخه را قطع کنیم.
تحقیقات نشان می دهد که خشونت می تواند تاثیرات منفی در امر آموزش و موفقیت کودکان ایجاد کرده و باعث تاثیرات اقتصادی طولانی مدتی همچون فقر در آنها شود. قرار گرفتن در معرض خشونت در سنین پایین، بر روی رشد مغز اثر منفی داشته و می تواند طیف وسیعی از مشکلات روانی و ذهنی را به همراه داشته باشد. خشونت می تواند به مشکلات حاد و بلند مدت سلامت جسمی، جنسی و باروری کودکان و نیز رفاه روانی آنها منجر شود. خشونت در تمام اشکال آن، مضر است؛ در بدترین حالت ممکن است کشنده باشد.

“خشونت، خشونت را آغاز می کند. ما می دانیم که کودکی که مورد سوء استفاده قرار گرفته بیشتر احتمال دارد که خشونت را انجام دهد و حتی برایمان قابل قبول است…
و بیشتر احتمال دارد که خشونت علیه فرزندان خود را در آینده ادامه دهد. اگر ما به آسیب های اجتماعی که به کودکان آسیب میرسانند توجه نکنیم، درب را به روی سایر معضلاتی که در ادامه خواهند آمد باز کرده ایم که این امر منجر به بروز واکنش های منفی خواهد شد که ممکن است در طول یک نسل ادامه داشته باشد”
آنتونی لیک، مدیر اجرایی یونیسف (فوریه ۲۰۱۴)
چه می توان کرد؟
این گزارش بر روی این موضوع تمرکز می کند که برای توجه به خشونت چه کاری می توانیم انجام دهیم، چون همه‌ی ما توان و قدرت عملیاتی داریم. مخاطبان اولیه افرادی هستند که توانایی ایجاد یک تغییر پایدار در مقیاس وسیع را دارند: مانند سیاستگذاران، اعضای دولت و تامین کنندگان. این گزارش شامل استراتژی هایی است که از دهه های تجربه یونیسف گرفته شده است که توسط شرکای اصلی، به ویژه سازمان بهداشت جهانی و مطالعات دبیرکل سازمان ملل متحد درباره خشونت علیه کودکان، اطلاع داده شده است. این گزارش مطالعات موردی از سراسر جهان را نشان می دهد که نشان می دهد که استراتژی های پیشگیری و پاسخدهی به خوبی می تواند بر کاهش شیوع و تاثیر خشونت علیه کودکان تاثیر بگذارد. بسیاری از آنها نتایج قابل توجهی را در دوره نسبتا کوتاه تولید کرده اند.

آشکار سازی آنچه پنهان است:
آمارهای خشونت علیه کودکان
۱۰ حقیقت در مورد خشونت علیه کودکان
۱ تنها در سال ۲۰۱۲، ۹۵ هزار کودک و نوجوان زیر ۲۰ سال به قتل رسیدی، تقریبا از هر ۵ قتل درآن سال، یکی مربوط به کودکان بود.
۲٫ تقریبا از هر ۱۰ کودک در جهان، ۶ کودک بین ۲ تا ۱۴ ساله (تقریبا یک میلیارد نفر) توسط والدین و مراقبان به طور منظم مورد تنبیه بدنی قرار می گیرند.
۳٫نزدیک به ۱ از ۳ دانش آموز بین ۱۳ تا ۱۵ سال در سال گذشته درگیر نزاع و درگیری فیزیکی شده اند.

۴٫ کمی بیشتر از ۱ از ۳ نوجوان در دنیا بین ۱۳ تا ۱۵ ساله به طور منظم قلدری را تجربه می کنند.

۵٫در ۲ ماه اخیر تقریبا ۱ از ۳ نوجوان بین ۱۱ تا ۱۵ ساله در اروپا و آمریکای شمالی اعتراف کرده اند که حداقل یک مرتبه به دیگران در مدرسه زورگویی کرده اند

۶٫تقریبا یک چهارم دختران بین ۱۵ تا ۱۹ ساله در دنیا(تقریبا ۷۰ میلیون نفر) گزارش داده اند که قربانی خشونت جسمی از سن ۱۵ سالگی بوده اند

۷٫حدود ۱۲۰ میلیون دختر بین سنین ۲۰ سالگی(تقریبا ۱ نفر از ۱۰ نفر) در زندگی خود توسط دیگران به مقاربت جنسی اجباری و سایر اعمال جنسی مجبور شده اند. پسران نیز در معرض خطر هستند گرچه براورد های جهانی بدلیل فقدان اطلاعات در کشور ها در دسترس نیست.

۸٫از هر ۳ نوجوان دختر بین ۱۵ تا ۱۹ ساله(۸۴ میلیون نفر) قربانی خشونت جسمی، عاطفی و جنسی توسط شوهران و والدین خود در برهه هایی از زندگی خود بوده اند.

۹٫حدود ۳ از ۱۰ نفر بزرگسال در دنیا معتقدند که تنبیه بدنی برای رشد یا آموزش کودکان لازم است.

۱۰٫نزدیک به نیم از دختران ۱۵ تا ۱۹ ساله در دنیا (حدود ۱۲۶ میلیون) فکر می کنند که شوهر گاهی اوقات حق دارد که همسرش را مورد ضرب و شتم قرار دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *