کاهنده ی آزار کودک یا افزاینده ی آن
اردیبهشت ۸, ۱۳۹۷

چه شد که کودک کشی رسم آسیب اجتماعی امروز شد؟!
حجم واژه ها مهیب اند و تخریب کننده! کودک معصومی در مشهد در دهشتناک ترین وضعیت ممکن کشته می شود! در چند کیلومتر آن طرف تر دخترک کوچک در آق قلا دزدیده و به طرز مهیبی به قتل می رسد! هر کدام یک از این فجایع دارای ابعاد مختلفی است که جای تعمق و بررسی دارد.
تعدد این اخبار دهشتناک، زنگ خطر برای جامعه ای است که اخلاق و معنویت اجتماعی در آن روز به روز به قهقرا می رود.
جامعه‌ ای که در آن استیفای حقوق کودکانی که سرمایه های ارزشمند آن هستند فراموش می شود.
در این میان یک فاجعه تا چند روز و هفته سر تیتر اخبار قرار می گیرد و متاسفانه دوباره جامعه فراموش می کند و وای بر حال و آینده جامعه ای که درد و رنج کودکانش را به دست فراموشی می سپارد و برای احقاق حقوق شان قدم از قدم بر نمی دارد!
در این میان حلقه های مفقوده ای که در این دو پرونده و پرونده های مشابه دست به دست هم دهند و بخواهند تقدیری دگرگون را برای کودکان این سرزمین رقم بزنند چیست؟
مسئولیت خطیر آموزش و پرورش در امر آموزش مهارت¬های زندگی و پیشگیری از کودک آزاری را نمی¬توان کتمان کرد! جای خالی آموزش متناسب با فرهنگ موجود در جامعه برای پیشگیری از کودک آزاری برای والدین و کودکان به شدت احساس می گردد و خصوصا عدم آگاهی والدین که می تواند به راحتی کودک آزاری از نوع غفلت را برای کودک خود رقم بزند. متاسفانه با این حجم از فجایع کودک آزاری همچنان شاهد اقدامی ریشه ای و عاجل پیرامون این مسئله از سوی وزرات آموزش و پرورش تا به اکنون نبوده ایم.
خلایی قانونی که در مورد جنایت استان گلستان وجود دارد، فقدان بانک اطلاعاتی از مجرمان و آزارگرانی است که سابقه کیفری داشته اند؛ عدم داشتن هر گونه نظارت بر کسانی که سابقه کیفری داشته اند راه برای هر نوع آزار و کودک آزاری باز می گذارد.
در مقالات و مصاحبه های متعدد و همچنین در سمینار کودک آزاری جمعیت امام علی، فعالان مدنی و اجتماعی بارها و بارها به لزوم تصویب لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان تاکید داشته اند، اما به نظر می رسد که تعللی که در تصویب لوایحی این چنین وجود دارد خبر از این دارد که مسئله کودکان جز دغدغه و الویت جامعه ما و به تبع آن سیاست مداران ما نیست! و مسئله مهم آن است که در خوش بینانه ترین حالت ممکن، حتی اگر این لایحه نیز تصویب گردد ضمانت اجرایی آن را چه نهادهایی تأمین خواهند کرد؟
در این میان میبینیم که در فاجعه شهر مشهد، فردی جوان که در دانشگاه نیز قبول شده است از سر فقر و فشارهای روانی دست به چنین جنایتی می زند! در این میان وزرات رفاه در ایجاد اشتغال و امنیت معیشتی برای جوانان مسئولیت مهمی بر دوش دارد که متاسفانه با تعدد رانت خواری و انحصارطلبی هایی که در جامعه ما هر روز و هر روز پر رنگ تر می شوند راه به روی ایجاد هر نوع اشتغال زایی و کارآفرینی بسته می شود. نقش وزرات بهداشت به عنوان نهاد متولی سلامت اجتماعی و روانی در زمینه شناسایی، غربالگری و درمان افرادی که مبتلا به بیماری های روانی هستند بسیار مهم است.

آیا زمان آن فرا نرسیده که با نگاهی ملی و فراجناحی و فرابخشی به مسئله آسیب های اجتماعی خصوصا در حوزه کودکان بپردازیم؟ آیا زمان آن فرانرسیده که شورای عالی کودک با حضور تمامی نهادهای متولی و سازمان های مردم نهاد حوزه کودکان که به عنوان چشم ناظری که در خط مقدم مسائل اجتماعی فعالیت دارند ایجاد گردد و به نوعی خود را موظف بداند که عملکرد خود را به صورت شفاف به مردم توضیح دهد؟ آیا زمان آن نشده تا جامعه بیش از پیش پاسبان روح و معنویت و معصومیت کودکی اش باشد؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *