نقش سياست گذاری های دولتی بر تشديد روند کودک آزاری

کودک‌آزاری و تاثیر آن بر شخصیت فرد
دی ۲۷, ۱۳۹۶
بیایید تصور کنیم اهورا زنده مانده بود
دی ۲۹, ۱۳۹۶

شاکله سياست گذاری ها و اقدامات ملی و يا بين المللی در قبال بحران ها و دشواری های اجتماعی اساساً بر اين فرض مبنایی استوار است که دولت ها به عنوان نقطه ثقل و بازيگر اصلی عرضه پاسخ دهی به چنين آسيب هايی از اراده و همچنين توانمندی لازم در جهت رفع معضلات ايجاد شده برخوردار هستند و يا حداقل در روند تحقق آن گام های موثری را برمی دارند.
تحت حاکميت چنين انگاره هايی است که اغلب برنامه ريزی ها بر مبنای شناسايی زمينه های بروز آسيب مورد نظر در اجتماع تحت حاکميت دولت، تنظيم می شوند و توجه اندکی به بسترهای بروز اين گونه مشکلات در ارتباط با بدنه دولت می گردد.
در سطح برخی از جوامع کمتر توسعه يافته، حاکميت گونه های به ظاهر متفاوت وليکن عميقاً مشابه نظام های بسته سنتی، مانع از رسوخ کامل انديشه های حقوق بشری به بدنه سياست گذاری ها گرديده است. در اين جوامع در کنار بدنه ضعيف و ناکارآمد اقتصادی، زمينه های رشد و اعتلای اجتماعی و فرهنگی نيز از اقشار وسيعی سلب گرديده و با اتخاذ سياست ها فاقد اعتبار علمی و شواهد تجربی، گسست قابل ملاحظه ای ميان برنامه ها با واقعيت های اجتماعی ايجاد شده است. در اين وضعيت، نظام سياسی و به تبع آن ساختار حقوقی، زمينه های بروز رفتارهای آسيب رسان نسبت به اطفال و نوجوانان را مهيا نموده و بعضاً خود به عنوان بخشى از فرايند آزار کودکان و نوجوانان عمل مى نمايد.

منبع: سياست گذارى هاى دولتى بر تشديد روند کودک آزارى، على صفارى، امير ايروانيان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *